Followers
Sunday, 21 August 2016
Wednesday, 15 June 2016
Thursday, 5 May 2016
दर्शन दे मा दर्शन दे.._/\_..
दर्शन दे मा दर्शन दे।
दर्शन दे मा दर्शन दे।
मुझे जीने की तू शक्ति दे ।
दर दर भटकी तेरे गलियारोमें
पहुंचन पायी तेरे दरबारों में
ऒ मां…तू कहा? ऒ मां…तू कहा??
एक बार मुसुकावो मां
एक झलक दिखलावो मां
मुझसे सीने से लगालो मां ॥१॥
घॊर अंधियारा छा रहा हैं
काले बादल बरस रहे हैं
ऒ मां…तू कहा? ऒ मां…तू कहा??
एक किरण दिखलादो मां
हाथ मेरी तुम थामॊं मा
मुझसे दूर मत जावॊ मां,ऒ मां ॥२॥
कण –कण में तुम्हॆं ढूंढ रही थी
तुम मेरे हृदय में ही बसी हुयी थी
ऒ मां तू यहां.. ऒ मां तू यहां..
करुना की तेरी प्यासी हूं
आंगन की तेरी वासी हूं
जनुम जनुम की तेरी दासी हूं..ऒ मां
जनुम जनुम की तेरी दासी हूं ॥३॥
सविता इनामदार.
Thursday, 7 April 2016
ಯುಗಾದಿ
ದುರ್ಮುಖಿನಾಮ ಸಂವತ್ಸರವಿದ್ದರೂ ನಲ್ಲಾ..
ಸುಮುಖಿಯಾಗಿಸಿ ಬಾ ಸವಿಯೋಣ ಬೇವು ಬೆಲ್ಲ.
ಈ ಬೆಲ್ಲದ ಸಿಹಿ ಮರೆಸುವುದು
ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಬೇವಿನಂತಹ ಕಹಿಯನ್ನು.
ಎರಡರ ಸಮರಸದಿಂದ
ಸಾಗಿಸೋಣ ನಮ್ಮ ಬಾಳ ನೌಕೆಯನ್ನು.
ಒಲವಿನ ಮಾತಿನಿಂದ
ಮರೆಸುಯುವೆ ನಿನ್ನೆ ಸಿಡುಕಿದ್ದನ್ನು
ನನ್ನ ಚಿನ್ನಾ ಎಂಬ ಮೃದು ಕರೆಯಲ್ಲಿ
ಮರೆಸುಯುವೆ ನನ್ನಿರುವನ್ನು.
ಯುಗ-ಯುಗಗಳೇ ಕಳೆದರೂ
ಅಳಿಯದೆಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ಬೆಸುಗೆ
ನೀ
ನನ್ನವನಾಗಿರುವುದೇ
ಎನಗೆ ಪ್ರತಿ
ಯುಗಾದಿಯ
ಕೊಡುಗೆ !!
ಚಂದಾ / ಸವಿತಾ ಇನಾಮದಾರ್
ಚಂದಾ / ಸವಿತಾ ಇನಮದಾರ್.
Thursday, 24 March 2016
ರಂಗಿನೋಕುಳಿ
ನಮ್ಮ ಪ್ರಥಮ ಮಿಲನದ ಆ ಮಧುರ ಕ್ಷಣಗಳು
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೆನಪಾಗುತಿವೆಯಲ್ಲಾ ನಲ್ಲಾ..
ಆಹಾ..ಅದೆಂಥಾ ಅಪೂರ್ವ ಪಯಣ !!
ನಿನ್ನ ಬಲಿಷ್ಠ ಭುಜದ ಮೇಲೆ
ನಾ ಮೈಮರೆತು ಮಲಗಿದ್ದೆ
ನನ್ನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸದೇ ನೀ ನಿದ್ದೆಗೆಟ್ಟಿದ್ದೆ.
ನನ್ನ ಮುಂಗುರುಳ ಚೆಲ್ಲಾಟ
ನಿನ್ನ ಆ ನೇರ ನೋಟ,
ಇನ್ನೂ ಎನ್ನ ಮೈ ನವಿರೇಳುತಿದೆ.
ಥಟ್ಟನೇ ಕಂಗಳು ಒಂದಾದಾಗ
ಎಲ್ಲೆಡೆಗೂ ರಂಗಿನೋಕುಳಿ ಚಿಮ್ಮಿತ್ತು
ನಾಚಿ ನೀರಾಗಿ ಮಾತೇ ಬಾರದಾಗಿತ್ತು.
ನಮ್ಮೀರ್ವರ ಮಧುರ ಮಿಲನಕೆ
ಆ ಪರಶಿವನ ಅನುಗ್ರಹವಿತ್ತು.
ಅಪರಿಚಿತನ ಪರಿಚಯವಾಗಲು
ಪುನರ್ಜನ್ಮದ ಬಂಧನವೇ ಕಾರಣವಾಗಿತ್ತು.
ಜೀವನದಲ್ಲಿ ರಂಗು ತುಂಬಿದವನ
ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಎನಗೆ ಸ್ಥಾನ ಮಾನ ಸಿಕ್ಕಿತ್ತು.
. ಚಂದಾ/ ಸವಿತಾ ಇನಾಮದಾರ್.
Monday, 29 February 2016
Saturday, 20 February 2016
ಕೆಂಪಾಯಿತು ಬಾನು
ಕೆಂಪಾಯಿತು
ಬಾನು
ನಲ್ಲಾ..
ನಿನ್ನ
ಆಲಿಂಗನದ ಸ್ವರ್ಗ ಸುಖದಲ್ಲಿದ್ದವಳಿಗೆ
ಬೆಳಗಾದದ್ದೇ
ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ..
ಮತ್ತೆ
ವಿರಹದ ನೋವ ಕೊಟ್ಟು
ಎನ್ನನಗಲಿ
ನೀ ಹೋಗೇ ಬಿಟ್ಟೆಯಲ್ಲ?
ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾದಾಗ
ಏನೂ ರುಚಿಸದೆನಗೆ
ನನ್ನ
ನೋವು ಕಾಣದೇ ನಿನಗೆ?.
ನೀನಿರದೆ
ಸಿಹಿಯೂ ಕಹಿಯಾಗುವುದು
ಹಸಿವೆಯೂ ಮಾಯವಾಗುವುದು.
ಕಾತರದಿ
ನಿನ್ನಾಗಮನಕೆ
ಕಾಯುತಿವೆ
ಎನ್ನ ಕಂಗಳು
‘ಚಿನ್ನಾ’
ಎಂಬ ಸವಿ ನುಡಿ ಕೇಳಲು
ಕಾಯುತಿವೆ
ಎನ್ನ ಕಿವಿಗಳು.
ನನ್ನ
ಪ್ರೀತಿಯ ಆಳ ಅರಿತ
ಆ ಬಾನೂ
ಸಹ ಕೆಂಪಗಾಪಾಯಿತು
ಮುತ್ತಿನ
ಮಳೆಗೆ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದ
ಇಳೆಯೂ
ತಂಪಾಯಿತು.
ಮುಸ್ಸಂಜೆಯಾಯಿತು ಬಂದೆನ್ನ ಸೇರು ನಲ್ಲ
ಇನ್ನುಈ ವಿರಹದ
ಬೇಗೆಯನ್ನು ನಾ ತಾಳೆನಲ್ಲಾ.
ಸವಿತಾ
ಇನಾಮದಾರ್.
Subscribe to:
Posts (Atom)




